Een spelletje bedenken dat een universeel succes wordt en blijft, is iets minder eenvoudig dan het lijkt. Het moet zo origineel zijn dat het absoluut uniek is, op z'n minst in z'n eigen genre. Het moet poepsimpel zijn, zowel qua methodiek als qua bediening, zodat het kleinste kind waar ook ter wereld het onmiddellijk kan beginnen spelen zonder een of andere loodzware en slecht geschreven gebruiksaanwijzing te moeten doorwroeten. Er moet een competitief element inzitten, zodat iedereen automatisch wilt streven naar een verbetering van zijn of andermans resultaat. Het moet kunnen geshared worden, zodat het zichzelf vanzelf promoot. Het moet leuk zijn, zonder al te veel drempels die de spelbeleving kunnen onderbreken. En het moet een eenvoudige naam hebben, die iedereen vlot kan onthouden en doorzeggen.
Tetris is zo'n spel. Dit jaar haalde het z'n 25ste verjaardag en nadat het vorig jaar op iPhone beschikbaar werd stootte het door naar de top 10 van meest verkochte spellen ooit. Ik ben er eind jaren tachtig uren per dag mee beziggeweest, tot de blokjes blèven vallen, zelfs als ik het niet speelde. Een cijfer plakken op het aantal keren dat het ergens gespeeld werd en wordt, is onbegonnen werk: het zou een getal worden met heel veel nullen voor de komma. Op dit ogenblik circuleren er zo'n 125 miljoen verkochte versies... Kortom, ik heb veel sympathie voor dit fenomeen en stootte nog nooit op een waardige opvolger.
Maar daar komt nu verandering in. Voorlopig is het enkel beschikbaar via iPhone
apps, maar zodra er een web- of PC-versie beschikbaar wordt, spoelt
Doodle Jump het hek ongetwijfeld met de vingers in de neus van de dam.
De rest laat ik aan u over. Kom wel niet klagen dat u
deze symptomen begint te vertonen.
