In elke groep ontstaan er in de loop van de jaren unieke woorden en omschrijvingen die een heel specifiek gegeven omschrijven. Ze worden soms in het bijzijn van anderen gebruikt, die dan vaak niet echt begrijpen wat er exact bedoeld wordt. Het bestaat op het werk, op school, in het verenigingsleven en in genootschappen, onder vrienden, familie en in een gezin. Denk aan gepopulariseerde uitdrukkingen als 'soep/pap/pudding/ballekes/... van ... (vul familielid of vriend/vriendin in naar believen), aan het wijdverbreide 'de pif' of aan hele flarden van een bepaald TV-programma die out of the blue kunnen worden gereciteerd.
De voorbije week leerde ik er nog 's eentje bij. Het omschrijft de oplossing voor een heel specifiek probleem.
Stel dat je in de situatie verkeert dat je moet blokken. Beeld je in dat blokken niet echt je lievelingsbezigheid is, of net wel. Maar dat je sowieso goede resultaten wil behalen. Dan moet je pragmatisch zijn. En het nuttige aan het nuttige koppelen. Dus moet je een plek creëren waar je minstens 2 zaken met elkaar kan combineren. Een plek waar je cursussen goed kan overschouwen terwijl je ook nog iets anders doet. Waar je iets tegen een muur kan bevestigen, bijvoorbeeld. Of tegen een deur, waardoor er twee zijden beschikbaar worden.
Bij ons heet die plek zo.
Which is nice:
