Gisteren heb ik nog eens goed gelachen. En tegelijkertijd kon ik me wel voor het hoofd slaan.
Dat kwam zo:
Net zoals onbesproken partijen is het Vlaams Belang ook gestart met haar campagnegeweld. Daarom organiseerde het gisteren een grote gouwdag (familiedag, wat heet) op de Antwerpse kaaien. Die werd ondersteund door randpromo, en een van de blikvangers was een monstergrote gepimpte Amerikaanse truck, in spuuglelijk partijgeel gespoten en behangen met grote logo's.
Deze lekker stoere vrachtwagen vervoerde op z'n laadstuk een thema-affiche van hun campagne. En die was piepklein in verhouding tot het rollende gevaarte. Op het ridicule af, zelfs. Op de koop toe lukte het de truck niet om in achteruit over een minuscule drempel te geraken. Ondanks alle poeha, bleek het dus eerder een slappe truuk dan een straffe truck. En dat in ons zicht en dat van het overige verkeer tijdens het weekendavondpiekuur op de kaaien, dat door de onhandige maneuvers van het monster een dikke vijf minuten compleet werd opgehouden. Met achterop dat lullige billboardje, verloren en triestig alsof het zelf besefte wat een potsierlijke vertoning er werd opgevoerd.
Een komische maar heel treffende metafoor, voorwaar. Dus daarom: smakelijk gelachen.
Waarom ik me dan wel voor het hoofd kan slaan? Ik had niet de reflex om er een fotootje of filmpje van te maken, in de ijdele hoop dat ik er vandaag wel iets van zou terugvinden. Niet dus. Of toch wel: bovenstaande screenshot, waar het beeld spijtig genoeg grotendeels ontsierd wordt door een mij onbekend maar wat wat louche uitziend sujet.
Volgende keer pas ik de tweede wet van de hobbyfotograaf rigoureus toe, dan kan ik u dit soort van beeldterreur besparen.
