Iedereen
kent natuurlijk de vergelijking tussen managers en voetbaltrainers. Termen zoals ploeg, team, strategie, tactiek, budget, externe
factoren e.d. passen in beide kramen en zijn perfect uitwisselbaar. In die mate
zelfs dat sommige trainers een bijverdienste hebben ontwikkeld als
bedrijfsconsultant op het vlak van teambuilding. En dat vinden managers leuk, want zo kunnen ze ook nog ’s
als jonge honden op het veld dartelen en ondertussen naast een BV postvatten.
De omgekeerde beweging ben ik nog niet tegengekomen. ‘t Zou misschien niet
slecht zijn, maar dit geheel terzijde.
Een andere
mogelijke analogie, die me nog nauwer aan het hart ligt, is die met zeilen. Er
zijn enorm veel voorbeelden uit de praktijk die rechtstreeks op management
kunnen worden overgedragen, en het is dan ook geen toeval dat veel managers
zeilen: naast een ideale ontspanning (mentaal en fysiek, in één stil en ecologisch
pakket) komt er immers veel tactiek bij kijken, zowel op het gebied van people
management als op dat van (lange en korte termijn) forecasting m.b.t. de eigen
positie en die van rechtstreekse en onrechtstreekse concurrenten in een steeds
veranderende omgeving.
Om niet al
te zeer uit te wijden, alvast één simpel principe:
Kies bij het
bepalen van je initiële route best een niet-tegenwindse koers. Daar geraak je
niet in één keer. En als je doel toch bovenwinds ligt, maak dan zo ideaal mogelijke
slagen: ’t zijn de wind en de stroming die bepalen over welke boeg je best
vaart, niet het doel. Dat kan betekenen dat je vaak van koers moet veranderen
om het ’t snelst en ‘t veiligst te bereiken. Of net niet.
Probeer het zelf 's. Want ook hier geldt: uit eigen ondervinding leer je ’t
meest.